u200f«صدایت طعم روشنای کبریت نیم سوختهای را میدهد که تا آخرین دم تاریکیِ رو به صبح، دور خودش تابیده و تنیده و مچاله شده تا امید سرپا بماند.»

در جریان احوالات خود فعالین تاتر نیستم، اما ما کمابیش پیگیران عرصهی تاتر هرسال نزدیک به برگزاری جشنوارهی تاتر فجر، تفریح خفنی داریم تحت عنوان رونمایی از پوستر که در حد اعلام برندگان جوایز اسکار هیجانانگیزه. سوای این که دقیقا یک ساعته دارم به چرایی و چیستی نمادهای بکار برده شده در طرح و ربطش به تئاتر...

u200fکنسرت دو سه ماه پیش بند مورد علاقهام رو از یوتیوب پلی کردم و وقتی رسید به: I know you don't understand the vices that follow a man, از ته دلم دوست داشتم باور کنم معشوقهی طرف آدم فضاییه و اون man آدمیزاد منظورشه. بهرحال.

حسین پاکدل توی نمایشنامهی سمفونی دردش یه دیالوگ داره تو مایههای این که: کسی که دنبال روشناییه اول از همه باید خودش بسوزه. درست یک هفته است توی ذهنم هی تکرار میشه.

....And bury me beside you, I have no hope in solitud

پیگیر اخبار وطنی باشید یا نه حتما تا الان شنیدهاید که بامداد امروز قاتل آن دخترک افغانستانی، ستایش، در زندان رجایی شهر کرج اعدام شد. به مدد عادت کثافتی که از دوران دانشجویی هنوز رویم مانده صبح را بجای صبحانهی درست و درمان با اخبار شروع کردم. پیشتر بنویسم، راستش را بخواهید حتی اگر رخداد تجاوز مربوط ب...

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید

دریافت متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمی باشد. توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه می باشد با

بعد از یک سال، ترکِ ترک کردم و یک نخ رو با لذت کشیدم. احوالاتم؟ بوی تنم به شراب میزند.

پیش از هرچیز دیگری ما آدمها، گورکنهای بیل به دست زاده شدهای هستیم که با هرقدم در زندگی - رو به جلو یا عقب، چه فرقی میکند؟- با هرانتخاب غلط یا درست -چه فرقی میکند؟- داریم بیشتر از گذشته قبر خودمان را دو دستی عمیقتر میکنیم. + لقب مضحکترین خبر امروز هم بماند برای خبر پیوستنم به تیم نمایشنامهخوانی برای ...

برای عزیز سفر کردهای داشتم شعر میخوندم که بدرقهی راهش باشه و شاید کمی از عذاب وجدان دم آخر ندیدنش کاسته بشه. بعدش بد ندیدم اینجا هم به رسم پست صوتی گذاشتنهاتون به اشتراک بذارمش. میون شعرها مزخرفات دیگری هم از زبونم درمیاد که خطابش به عزیز سفر کرده است به خودتون نگیرید. خستگیِ بیش از حد صدا رو هم بزن...

یقین دارم که صداها❤ هرگز نمیمیرند. نهم مهرماه، سالروز تولد احمدآقالو بود. مردی که صدایش همیشه یک جایی از پسِ ذهنم شنیده میشود و میدانم که به چشم ندیدن درخشیدنش روی صحنهی تاتر برایم تا ابد به شکل یک حسرت میماند. روحش در آرامش.

وقتی مهرداد گوشهی خیابان، نزدیک متروی تربیت مدرس پیادهام کرد، یک بازی تمام باخته را دقیقهی نود به بُرد رسانده بودم. به سلامتی موفقیتم، عجله را گذاشتم کناری برای شام شیطان؛ سر صبر پنج نوبت از پلههای برقی متواتر -که عمقش صد رحمت داشت به متروی تجریش- رقصکنان پایین رفتم و درست در همکف با دیدن ایستگاه نی...

بچهدار شدن نقطهی عطف زندگی هر آدمیزادیه و متولد شدن هرکودکی درست نقطهی آغاز سقوطش.

ما نه اشرف که عاجز مخلوقاتیم وقتی حتی نمیتوانیم آدمهایی که دوستشان داریم را نزدیک خودمان نگه داریم.

هشت آبان 1391 توی آخرین پست وبلاگش نوشت که تهدیدش کردهاند به مادرش بگوید بزودی باید رخت سیاه به تن کند. امروز تولدش بود و مادرش رخت عزا بر تن پنج سال تمام است که به خونخواهی با قاب عکس پسر در دستانش از پا ننشسته. +

و بیش از هرچیز ما چقدر نیاز داریم یاد بگیریم که چطور وزنههای متعلقات زندگیایمان را در حالت تعادل، جایی میانهی رسیدن و نرسیدن نگه داریم. موقعیت مالی..عشق و علاقه...امنیت...موفقیتهای شغلی...خانواده... خوشبختی و سعادت و سلامت... توهم رسیدن به عالیترین درجهی هر مقصود در هر موقعیتی که باشید بیتوجهی به با...

نوشتن و تخیل به هم بافتن، هم خود رنجه هم تنها راه موثر فرار کردن از رنج.